Pięć błędów przy rejestracji domeny zagranicznej

Zakładanie, że wolna znaczy dostępna dla Ciebie

Część rejestrów wymaga od abonenta związku z krajem: adresu, firmy albo obywatelstwa. .eu jest tu najbardziej znanym przykładem — po brexicie brytyjscy właściciele przestali spełniać warunek i stracili prawo do swoich domen mimo opłaconego abonamentu.

Sprawdź wymagania wobec abonenta zanim zaplanujesz cokolwiek wokół nazwy.

Przenoszenie wiedzy o .com na końcówki krajowe

Reguły ICANN dotyczące wygasania, okresów odzyskiwania i sporów obowiązują domeny globalne. Przy .pl, .de czy .it obowiązują regulaminy tych rejestrów — inne terminy, inne procedury, czasem inna droga odwoławcza.

Wiara w wynik „wolna" przy każdej końcówce

Tylko 70 z 248 rejestrów krajowych udostępnia RDAP, czyli usługę dającą pewną odpowiedź. Przy pozostałych zostaje sprawdzanie przez DNS, które nie odróżni domeny wolnej od zarejestrowanej i nieużywanej.

Przy .de, .eu, .it, .es czy .io wynik jest orientacyjny. Potwierdzenie da dopiero rejestrator.

Liczenie tylko pierwszego roku

Cena rejestracji bywa promocyjna, cena odnowienia nie. Przy .pl odnowienie kosztuje ponad trzy razy więcej niż pierwszy rok, przy .io to 460 zł rocznie bez końca. Domenę utrzymujesz latami — licz koszt na pięć lat, nie na jeden.

Rejestracja na dane wykonawcy

Domena zarejestrowana na agencję albo na prywatną skrzynkę pracownika staje się problemem przy każdej zmianie współpracy. Zmiana abonenta to osobna procedura, w niektórych rejestrach płatna, a przy braku kontaktu z poprzednim właścicielem — bardzo trudna.

W danych abonenta ma być Twoja firma i firmowy adres e-mail. To pięć minut przy rejestracji i miesiące kłopotów, gdy się o tym zapomni.